Het einde van het vertrouwen?

Langzaam maar zeker veranderen landen van oranje naar geel en dan hopelijk naar groen, er komt vertrouwen in de toekomst en blijkbaar wil men graag weer op reis.

De eerste groepen melden zich, zij het voorzichtig. Met een groep op reis is toch iets risicovoller dan als gezin of individueel. Maar....de eerste voorstellen zijn verzonden en enthousiast ontvangen.
Men wil wel boeken, maar nog niet betalen. De klant wil zekerheid. Risico's nemen, dat is nog wel een uitdaging. Dat is heel begrijpelijk. Niets is meer zeker en niemand durft te vertrouwen dat het allemaal bergopwaarts blijft gaan.

Leveranciers zijn blij met de boekingen. Hotels, restaurants, gidsen, ze krijgen van alle kanten aanvragen. Vroeger (ja, ja, we hebben het over ruim een jaar geleden) was er nog vertrouwen in elkaar. Kon je een hotel of restaurant boeken en kort voor aankomst de aanbetaling doen. Bij hotels kon je vaak nog tot een maand voor aankomst kosteloos annuleren, bij restaurants tot een week voor aankomst of soms zelfs tot een dag. Maar dat is niet meer. Ook leveranciers willen zekerheid en het liefst bij boeking al een eerste aanbetaling. Het is ineens ook helemaal niet meer gebruikelijk dat je deze aanbetaling terug krijgt bij annulering, zelfs niet als je heeeel lang voor aankomst annuleert. Ik heb het nu echt over boekingen voor voorjaar 2022!!

Dan maar een verzekering afsluiten. Helaas....ook dat was vroeger! Verzekeraars wringen zich in alle bochten om terechte (!) claims niet uit te betalen (betreffende geannuleerde reizen aan het begin van de coronapandemie) en nieuwe verzekeringen kennen alleen maar beperkingen. Alles rond corona of pandemie is niet meer te verzekeren maar erger, grote groepen kun je bijna niet meer op een 'groepsannuleringsverzekering' kwijt! Moet niet gekker worden.
Tot een jaar geleden kon ik een groep standaard verzekeren tegen annulering, indien één van de deelnemers kort voor vertrek zou komen te overlijden. Forse premie, maar het was te verzekeren. Maar nee, die clausule kan alleen nog maar met kleinere groepen en bij de eventverzekering is het er helemaal uitgehaald. Verzekeraars hebben blijkbaar geen vertrouwen meer in de toekomst, mijn vertrouwen in verzekeraars is ver onder het nulpunt gezakt.

Grote touroperators schermen met covid-garanties en kosteloos annuleren. Maar ja, zij hebben (1) inkoopkracht, (2) macht bij leveranciers én (3) een overheid die hen steunt in moeilijke tijden.
Drie zaken die niet gelden voor mijn bedrijf.
Mijn groepen willen ook graag een beetje zekerheid, maar ik kan, na anderhalf jaar zonder inkomsten, zelf dit soort financiële risico's niet dragen. Ik kan ook niet op de stoel van een verzekeraar plaatsnemen.

Moed en vertrouwen, dat heb ik, dat hebben wij nodig.
Vertrouwen dat groepen straks gewoon weer op reis mogen.
Dat leveranciers toch coulant zijn in noodgevallen.
Dat er een verzekeraar is die z'n verantwoording neemt.

Ik hoop oprecht dat het einde van de pandemie niet samenvalt met het einde van het vertrouwen in elkaar!

Het pad dat zich ontvouwt…. deel 2

Het is maart 2021.
Het is een jaar geleden dat de wereld in lockdown ging. Dat alle restaurants stantepede dicht moesten. Dat een pandemie ons leven op de kop zette.
Het is maar goed dat we niet wisten dat deze situatie meer dan een jaar ging duren.
En we zijn er nog niet.

Vorig jaar deze tijd was het ‘vreemd druk’. Zie mijn blog ‘hoop doet leven’.
Alle groepsreizen werden geannuleerd of verzet naar een latere datum. In eerste instantie naar najaar 2020 maar dat bleek te vroeg gejuicht. Vervolgens naar voorjaar 2021. Daar zijn we nu. Nog steeds is het te vroeg om te reizen. Weer ben ik aan het omboeken en annuleren.

Dankzij goede contacten en constructieve samenwerkingen is het mogelijk om de meeste groepen zo goed als schadeloos te stellen. Daar ben ik heel dankbaar voor.

Volgende geplande groepsreis: september 2021. Wil je mijn eerlijke mening? Ook dat is waarschijnlijk nog te vroeg voor reizen in grotere groepen. Als we vanaf zomer 2021 weer met kleine gezelschappen op stap kunnen, mogen we blij zijn. Dat zegt mijn gevoel. En dat zal dan nog steeds met restricties zijn. Een negatieve test of misschien wel een vaccinatieplicht. Laten we hopen dat een test voldoende is. Verplicht vaccineren gaat mij een flinke stap te ver! Hopelijk is er op dat terrein respect voor ieders mening.

Voorjaar 2022, daar richt ik me op, wat betreft mijn (zakelijke) groepen. Die staan dan ook al gepland.

Dat betekent twee jaar zonder inkomsten uit mijn reisorganisatie.
Een paar maanden heb ik gewerkt bij de GGD, dat was niet helemaal mijn ding. Momenteel freelance ik voor een bedrijf dat helpt bij het inschrijven op aanbestedingen. Backoffice werkzaamheden. Blijkbaar kun je veel meer dan je in eerste instantie denkt. Een totaal nieuwe branche, leuk en leerzaam.

Maar mijn vizier staat op iets anders. De laatste reis!

In oktober 2020 ben ik begonnen met de opleidingen Uitvaartbegeleider en Ritueel Begeleider.
Eind deze maand rond ik de opleiding voor ‘Ritueel Begeleider’ af met een herdenkingsceremonie. Onlangs had ik het voorbereidende gesprek met de familie, die (langer geleden) een dierbare heeft verloren. Deze dierbare zetten we opnieuw ‘in het licht’. Verrijkend, voor de familie én voor mezelf. Wat een bijzondere ervaring!

Eind april rond ik de opleiding ‘uitvaartbegeleider’ af.
En dan? Het is een enorme switch van de reisbranche naar de uitvaartbranche.
’s Nachts je bed uit om een vlucht te halen is wat anders dan je bed uit omdat iemand is overleden. Bovendien kan (en wil) ik mijn bedrijf BDL-Grouptravel B.V. (nog) niet afsluiten, er staan uitgestelde reizen gepland t/m voorjaar 2022.

Toch zet ik kleine maar duidelijke stappen in de richting van de uitvaartbranche. ‘De laatste reis’ verdient net zoveel aandacht als andere grote gebeurtenissen in je leven. Om daar mijn steentje aan bij te dragen, lijkt me enorm dankbaar en verrijkend werk.

Stap voor stap ga ik voorwaarts op het pad dat zich ontvouwt!